Oniria: de niet - commerciële droomwereld van een amateurtje

Fantasie is het beste aphrodisiacum en leidt tot een donkerzoet delirium in een oneindige droomwereld: Oniria, waar niets is wat het is.

Maar met donkerzoete deliriums moet je oppassen. Het is uiteindelijk in de realiteit dat je moet leven. Als je je ziel te veel laat ronddolen in een droomwereld (zoals internet) riskeer je de realiteit niet meer naar waarde te schatten.

Doe wat je wilt, wens wat je wilt: dat is geen vrijgeleide naar ongeremd je impulsen volgen. Voor je het weet ga je zo op in je wensen dat je vergeet wie je bent en wat je eigenlijk ten diepste wilt.

Met mijn blootgeven heb ik een soort verzadigingseffect gekregen in mijn wenswereld.

Daarom een sabbattijd: rust voor mijn zieltje dat plots minder nood heeft aan erotisch en pornografisch illusionisme, maar weer wat meer aandacht wil geven aan wat écht is.

Ik verdwijn en als ik terugkom zal het waarschijnlijk niet hier zijn en zal het waarschijnlijk niet meer ik zijn.

kusjes,

Charlotte - Elisabeth Oniria

Wie mailt me ideetjes voor het vervolg op mijn verhaal? (ceoniria@gmail.com)

Dinsdagmorgen, ik kom terug van de school waar ik mijn dochter heb afgezet. Thuis ligt er nog wat werk te wachten, maar ik beslis dat ik dit dagje vrij voor mezelf opeis. Geen was of strijk, geen kuisen of winkelen. Het is nu 8u30 en ik heb tot 16u vrijaf om voor mezelf te zorgen. En dat mag wel eens. Ik heb geen klagen hoor, mijn ventje is al een stuk op weg om de nieuwe man te worden, dus het huishouden komt zeker niet alleen op mijn schouders terecht. Maar ik heb gewoon zin om deze dag in teken te zetten van mijn eigen goestingkjes.

Als ons huis in het zicht komt begint een vaag plan vorm te krijgen. Ik moet alleen een paar spulletjes nemen, en dan kan ik vertrekken. Een paar handdoeken en douchespullen. Ik ga een heerlijk openbaar saunatje doen. Er is er eentje waar ik ga die sober en goedkoop is, maar ook heel hygiënisch en met een rustig, sociaal maar zeer correct publiek. Dit wordt een leuk dagje. Net als ik thuiskom stopt een beetje verder een auto. Ik sla er niet meteen acht op maar ga naar binnen en verzamel mijn spulletjes.

Als ik weer buitenkom valt de auto me wel op en ik herken de man die erin zit als een vader die ik af en toe aan de schoolpoort zie staan. Ik wandel naar de auto. Hij lijkt wat te zoeken in zijn dashbord en kijkt pas op als ik aan zijn auto sta. Dan draait hij zijn raampje open. "Hallo", zeg ik, "Kan ik ergens mee helpen?" Hij kijkt me even verward aan en weet even niet wat zeggen. Hij produceert enkele 'euhs' voor hij aan praten toekomt. Hij broebelt dat hij hier ergens in de buurt moet zijn om iets in een brievenbus te steken, iets van een schoolwerkje van zijn zoontje en een klasgenootje, maar dat hij het juiste adres nu niet meer weet. Na enkele momenten van social talk rond dat lastige voorval zijn we aan de praat. Over de school waar onze beide kinderen gaan, en dat we elkaar nog wel zullen tegenkomen dan, enzovoorts enzoverder.

Na een kwartiertje geamuseerd kletsen vertrek ik richting sauna, waar ik me installeer in het Turks stoombad. De eerste keren dat ik hier kwam was dat niet zonder gène. Ten slotte loopt iedereen hier gewoon in zijn blootje. Ik moest even opnieuw ontdekken dat naaktheid niet altijd moet gepaard gaan met de wirwar van gevoelens die rond seksualiteit hangen. Anderzijds heb ik al heel wat fantasietjes gehad over situaties in de sauna. En ook vandaag borrelen er weer fantasietjes op. Gedachten en gevoelens borrelen op, mijn lichaam begint stilaan op temperatuur te komen en meer en meer zinderende gedachten flitsen over en weer voor mijn ogen. De ene situatie na de andere passeert door mijn hoofd en ik voel hoe de kriebels zich verpreiden over mijn lichaam en hun hormonale werk doen. Aangezien ik alleen ben in de kabine voel ik me niet geremd om mijn handen over mijn tintelende vel te laten strelen. Zogezegd om het zweet en de damp weg te vegen. Maar niemand die dat ooit zou geloven moest hij het zien. Ik zit me heerlijk op te winden, alleen de gedachte dat er iemand kan binnenkomen remt me nog een beetje af om de vingers die over mijn borsten glijden niet te laten oppeuzelen door mijn hongerige poesje.

Na een tijdje besef ik dat het tijd is om af te koelen en met een rood aangelopen hoofd verlaat ik de kabine. Na een ijskoud voetbad en een koele douche zet ik me gemakkelijk in een relax-stoel.

(hier een paar foto's uit een reeks bij wijze van voorbeeld in welke houdingen je mij kan aantreffen in een openbare sauna, deze zijn natuurlijk geposeerd, maar ik voel me niet beroerd om met mijn benen op te zitten, heerlijk vind ik dat)

Door de spleetjes van mijn bijna gesloten ogen observeer ik het passerende naakt dat vooral mannelijk is. Het publiek vandaag is vooral 50+, maar dat vind ik juist zo leuk: geen opgehitste jonge mannen die je zitten aan te staren of proberen te versieren. Vandaag ben ik de gluurder. Een tiental penissen met bijhorende man passeren af en toe. Ik bespioneer hoe ze aan de douche muur hun spel wel of juist niet wassen na hun sauna beurt. Ik fantaseer hoe ik ongegeneerd met hen een babbeltje doe over hun penis en we lacherig een vergelijkend onderzoek doen naar lengte en dikte. Dat onderzoek mondt uit in een pratijkproefje waarbij ik elke penis tot een erectie moet krijgen. Mijn gedachten zwerven verder over allerlei mogelijke bochten en kronkels van de vriendschappelijk - tedere orgie die daarop volgt, waarin ik de gedienstige heren hun pleziertje geef en alle natuurlijke voorzieningen van mijn lichaam ter beschikking stel. Wat is fantasie toch iets heerlijk ...

Tot mijn oog valt op een nieuwe klant. Ik schrik als ik zie dat de chauffeur van daarstraks ook in de sauna staat. Op slag leg ik mijn benen over elkaar zodat mijn poes niet meer zo openlijk kon liggen pronken voor elke snelle mannenblik. Ik zoek mijn handdoek met een vrij hand en trek hem over me heen. Naakt lopen tussen vreemden vind ik niets, maar dit is geen vreemde meer. Deze man hoort tot mijn kring van half bekenden: het soort mensen waar je niet veel mee deelt, maar net genoeg om de druk van de sociale controle te voelen. En ook al loopt hij zelf ook met een handdoek om zijn middel. Ik wil niet degene zijn om zijn grenzen te verruimen.

Nu toch nog niet

Sinds een tijdje ga ik terug op café. Dat is geleden van mijn studententijd. Het is dan ook in een studentencafé dat ik nu terug terecht kom. Al zitten er 's avonds meestal 25-35 jarigen. Ik ben er terecht gekomen door een vriendin die er regelmatig naartoe gaat en me een paar keer heeft meegenomen. Intussen ben ik zelf al bijna een vaste klant geworden. Echt veel ga ik niet hoor, één of twee keer per week. En meestal maak ik het niet later dan middernacht. Met alcohol let ik op. Ik ben zoieso al geen grote drinker.

Als de andere cafégangers horen dat ik getrouwd ben, begrijpen ze niet altijd dat ik daar zo regelmatig zit. Ik heb er al een paar keer met mijn ventje over gepraat en die ziet er geen graten in. Integendeel, die is blij dat ik opnieuw wat energie opdoe door terug wat meer buiten te komen en iets meer te doen dan enkel werken, huishouden en familie bezoeken. Het geeft me inderdaad veel energie, zo'n caféavondje. Ik lach samen met mijn vriendin heel wat af en heb intussen nieuwe vrienden gemaakt. Mijn ventje is ook al een paar keer mee geweest, en redt zich goed tussen de mopjes over overspelige echtgenotes. Sommige mannen op café begrijpen niet dat hij me zo vaak op café laat gaan. Wij weten zelf wel beter.

Soms fantaseren we samen over vreemdgaan, of over triootjes of partnerruil. Maar we weten allebei dat er een groot verschil is tussen fantasie en realiteit. Ten eerste hebben we allebei veel te veel schrik om onze relatie onnodig onder druk te zetten. We hebben al voldoende energie nodig om als jonge ouders onze relatie leuk te houden. Ten tweede is de confrontatie met de realiteit altijd zo'n ontnuchtering. Afin meestal toch. En ik ga wel op café om vriendschappelijk te flirten, maar ik ben daar niet op zoek naar een relatie of seks.

Het verste dat ik gegaan ben was toen mijn ventje mee was en iemand anders, ik noem hem hier Johan, mij vroeg om te dansen. Ik had eerst al met mijn ventje gedanst, en Johan had ook al met een andere vrouw gedanst, wiens vriend er ook was. Mijn ventje keek vanop een barkruk toe en knikte ter goedkeuring. Ik zag er dus helemaal geen graten in. Het was heerlijk dansen. Ik kon me helemaal door hem laten leiden. Hij is een kop kleiner dan mijn man, dus net iets groter dan mij, en dat formaat paste perfect. Omdat ik wist dat mijn ventje stond te kijken en omdat ik ook weet dat hij er absoluut geen probleem mee heeft, liet ik me meedrijven op de bewegingen van zijn lichaam. Johan maakt zeker geen misbruik van de situatie, zijn handen bleven netjes uit de buurt van compromiterende gebieden. Na de dans bedankt hij galant en troonde me mee naar mijn ventje, die hij ook bedankte om mij even te mogen lenen.

Mijn ventje ontving mij met een mooie glimlach en op zijn vraag of ik ervan had genoten gaf ik een neutrale 'bwa'. Hij had opgemerkt dat Johan een stukje vlotter danst dan hijzelf en dat het mooi was om te zien hoe we hadden gedanst. Het deed me deugd om het vertrouwen van mijn ventje te voelen. Ik voelde heel diep dat ik hem nooit zou kunnen bedriegen.

ik was echt op dreef bij de vorige post en wil jullie volgende reeksjes ook niet onthouden.In mijn fantsasie speelde zich vooral het vervolg van de fotoreeksen zich af. (maar daar vind ik zelden fotoreeksen over die stroken met mijn fantasie)

Normaal gezien heb ik het er niet zo voor: opgeblonken decadent rijke glamour girls die hautain de krols poes spelen, maar vandaag kwam ik toch een aantal mooie reeksen tegen.

Ik steek hier een paar mooie foto's bij die me lieten fantaseren hoe ik een drietal oudere zakenmannen geil maak en hoe ik, strak met de touwtjes in handen, het spel regiseer: van een afstandelijk strippoker tot een decadente orgie waarin ik de drie heren helemaal afmat en me lekker laat gebruiken om onze dierlijke lusten de vrije loop te laten.